There are some songs which bring your past memories back and ruin your future life...

Bizler yarın sabah kahveyi nereden alacağına, yeni akıllı telefonunun markasının ne olacağına karar veremezken bir yerlerde hayatın sillesini her gün yemek zorunda kalanlar var. Gün sonunda ceplerinde kalanın akşam eve ekmek götürmeye yetip yetmeyeceğini düşünmek zorunda olanlar hani... Gün herkesten çok onların günü aslında; kutlaması bizlere düşse de onlar, bu bayramı en çok hak edenler bugün de çalışmak zorunda. Gördükleri, yaşadıkları ise insan olana reva değil. Biber gazının yaratacağı gözyaşı zorunlu bir gözyaşıdır da zulüm neticesinde yürekten akan gözyaşının kıymeti bir başkadır be!

Hani güzel günler görecektik yahu? Hani motorları maviliklere sürecektik?

Hani çocuklar oyunlar oynayacaktı?

Hani çocuklar hiç ağlamayacaktı?

Nazım'ın ne hikmetse Yapı Kredi Yayınları Bütün Şiirleri kitabında bulunmayan şiiri...

Son iki haftama hükmeden üçlü...

• Haziran ayında Kojima yine büyük bir sürpriz yapacak: Metal Gear Solid Legacy Collection! Üstelik bu defa MGS1 gibi bir efsaneyi de yeniden oynama şansına erişeceğiz. Tabii ki "Only on PlayStation."
• Didier Drogba'sız geçen günlerin vay canına yanayım!
• Allah Fatih Terim'i de başımızdan eksik etmesin.
• Geçtiğimiz hafta içinde Dexter'in final sezonuna ait ilk görüntüler yayınlandı. "Sonun Başlangıcı" sloganının göze sokulduğu tanıtımda Debra'nın Dexter'a yanlış kişiyi öldürdüğünü söylemesi de son sezonda bizi neyin beklediğine dair güzel bir detaydı.
• Artık Sivas Caddesi de yok zaten :'(

''Bir kıza aşık olmuştum. Onu görmek için altı saat yol almam gerekiyordu. Bir sabah, treni kaçırdım. Aşık olmaktan vazgeçtim...''

Kinyas ve Kayra

• Pinhani'nin son albümünde yer alan "Ya Sen Olmasaydın" adlı parçanın etkisinden bir türlü çıkamıyorum. İyi ki varsın Pinhani! Ağzımıza sıçıyorsun ama bu da bir şeydir neticede.
• The Hobbit: An Unexpected Journey de DVD ve Blu-Ray seçenekleriyle raflardaki yerini aldı. Yüzüklerin Efendisi'nin DVD'sine sahip olabilmek için bir sene beklediğimizi düşünürsek özellikle bu alanda son 10 yılda çok şey değişmiş. Evet.
• İstanbul'da hava 10 gündür kötü olmayaydı iyiydi.
• Galatasaray cephesinde de işler yolunda çok şükür. Takıma güvenim sonsuz olsa da masa başı oyunları sebebiyle şüpheye düşüyorum. Yâr etmeyecekler gibi geliyor mutluluğu. Yine de Orduspor ve Mersin İdman Yurdu maçları gösterdi ki bizim adımız Tatar Galatasaray ve biz bu oyunu bozarız!
• Pringles hakkında şöyle bir şey okudum ve hak verdim: "Dünyada hava satmayan tek cips markası"
• Sivas Caddesi... Güzel yermiş diyorlar...

Bana yeniden şarkılar söyleten kadın...

Yeni mesleğe uyum yasaları gereğince dediler ki; "Seni oryante edeceğiz. Al bu uçak biletin, günlük de X TL harcırah sana, ama fiş kestirmeyi de unutma."

İstanbul her türlü güzeldir güzel olmaya da öğrencilik zamanında yurt arkadaşlarınla, okul arkadaşlarınla, ev arkadaşlarınla özdeşleştirmişsin bir kere bu koca şehri; özdeşleştirecek o kadar şey varken halbuki. Şimdi gelip baktığımda hiçbiri yok. Haliyle her ne kadar tanıdığım bir yere gelmiş de olsam tüm aşinalığıma karşın etrafımla bir farkındalık sorunu yaşadığım da gerçek.

Neyse ne... Oryante ediyorlar beni. Ha ilk hafta sonunda zaten bilmediğin ne öğrendin diye sorarsanız eğer Kayseri'de Sivas Caddesi diye bir yer varmış. Şimdiye kadarki en mühim (ve muhtemelen yegâne) kârım da bu işte. Bir hafta daha ve sonra Sivas Caddesi de yok. Garip şey doğrusu; geçen haftaya kadar Sivas Caddesi yoktu, hoş; olmasa da olurdu. Bu hafta Sivas Caddesi var. Haftaya da var ve sonra yok! Bir varmış bir yokmuş...

Hiç bilmez bu şehir, hiç anlamaz bu şehir
Hiç görmedi seni, hiç görmedi bizi birlikte

İnsanın kendini hayata bağlı hissettiği anlar da olmuyor değil. Henüz o vakit gelmese de yaz akşamları balkonlardan yükselen kahkahaların, birbirine vuran okey taşlarının ve ince bellinin bir o ve bir de bu köşesine vuran kaşığın çıkardığı sesi İstanbullarda bulamaz insan. Ya da ne bileyim işte, gündüz ne kadar sıcak olursa olsun gece çökünce püfür püfür esen o ılık rüzgârın denizi olduğu kadar perdeyi de dalgalandırarak tende bıraktığı rahatlama duygusunu da özlüyor bir yerde. Şöyle bir bakınca insanı anlamsız bir şekilde mutlu ve hayatta hissettiren şeylerin tamamı küçük şeyler ve detaylar.

Ha'di ula sen de!

• Jalapeno güzel şey. Kühne'nin piyasaya sürdüğü cam kavanozlar tercih edilmeli.
• God of War: Ascension nihayet çıktı. Oynamak içinse önümüzdeki hafta sonunu beklemek zorunda kalacağım, o ayrı.
• The Walking Dead kadar angarya gelen bir dizi daha hatırlamıyorum. Sıralamaya koyacak olsam "The Walking Dead: The Game > The Walking Dead çizgi roman > The Walking Dead dizi" derim. Dizi öylesine boka sarmış durumda ki hâlâ neden takip ettiğime anlam bile veremiyorum.
• Gelmiş geçmiş en etkili uyandırma servisi hiç kuşkusuz Chop Suey'dir.
• Akbank da iktidarın resmi bankasıymış gibi gelmiyor mu size?
• Kendini intihar etmek gibi bir saçmalık var ya hani, İngilizler de "self-suicide" diyorlar mıdır?
• Teenage Mutant Ninja Turtles yeni hâliyle ekranlarda. Eski hâline aşina olan biz 90'lı yılların çocukları rahatlıkla burun kıvırabiliriz. Yeni nesil şu çizgi diziyi görüp de "Ninja Kaplumbağalar da bu muymuş?" demez umarım.

Pinhani güzel grup. Hâlden anlayanlardan... "Durup düşünmeye zamanın olur mu?" diye soruyorlar ya hani, olmuyor hakikaten. Tam bir sene olmuş bugün toprağın altı ile üstünün muhasebesini yapmaya başlayalı. Geriye pek çok hatıra kalmış belki de ama o kişiye ait benimle en alakasız şeye bağladım tüm anıları. Bir yüzük... Koklamaya kalksan kokusunu vermez sana; görmüş geçirmişliği çoktur, sorsan anlatacağı epey vardır ama dili yok heyhat.

İnsan alışıyor. Unutmuyor ama alışıyor. Unutsa koymayacak belki ama alışmak çok koyuyor işte. Daha bir sene öncesine kadar sarılabildiğin, yanında olmaktan mutluluk duyduğun insanın artık olmayışına alışmak canını çok sıkıyor insanın. Bir vakit gelip de anıların bile sönmeye başlayacak oluşu gerçeğiyle yüzleşmenin hissettirdiklerini ise tarif etmeye imkân yok.

Nesnelere anlam yükleyenlere gülerdim. Artık gülünecek bir hâldeyim; sonsuza kadar...

El oğlu güzel bulmuş sözcüğü. "Loser" diyorsun, Türkçe'de net bir karşılığını bulamıyorsun. Peki ben ne yaptım? TDK'ye başvurdum; yakında İngilizce-Türkçe sözlüklerde bu kelimenin karşılığı olarak beni göstermelerini tavsiye ettim. Bu talebimi geri çevirirlerse ne ironi olur ama...

Eline, yüzüne, gözüne de dursun
Buraya kadar, sana uğurlar olsun...

• Hızlı bir ay oluyor benim için. Yeni bir iş, yeni filmler, yeni albümler, yeni kitaplar, yeni bir ikamet, yeni oyunlar... Bu blog da hâlâ yeni benim için. Kültür Sepeti unutulmadı tabii ama oydu eski olan.
• Son bir haftayı Taxim Trio'nun Cafe de Beyoğlu 1 adlı albümünü dinleyerek geçirdim. Biraz tersten gidiyor olacağım ki ilk önce üçüncü albümü edinmiştim. İkinci albümü de en son alırım artık.
• Yalnız geçtiğimiz günlerde çıkan ve bana göre son on yılın albümü olan The Next Day ile daha bir haşır neşir olacağım gibi.
• Bu hafta God of War'un yeni oyununun piyasaya çıkacak olması bakımından da ayrı bir öneme sahip. Kratos'un gazabı üzerinize olsun!